Facebook Instagram Pinterest YouTube Film Search iOS Android Cookie Cookie Cytat Mój festiwal Mój festiwal Home Kalendarz Kalendarz Kalendarz Kalendarz Facebook Twitter Google Plus Zamknij Nawiguj Miejsca festiwalowe Organizatorzy Organizatorzy Partnerzy Kraków Wyślij
News
07.12.2017

Opowieść stara jak świat. Dzień Dziecka z...

News
News
30.11.2017

Ogłaszamy program FMF 2018!

News
Home

Cliff Martinez

Cliff Martinez
Cliff Martinez

Urodzony w Nowym Yorku, lecz wychowany w Ohio. Przeniósł się do Kaliforni w 1976 roku, gdzie trafił w sam środek rozwijającego się punkowego ruchu muzycznego. Po kolaboracji z wieloma zespołami takimi jak Weirdos, Lydia Lunch i Foetus, dołączył do słynnej formacji Red Hot Chilli Peppers. Wraz z RHCP nagrał dwa pierwsze albumy i to właśnie tam rozkwitła jego miłość do elektroniki i eksperymentów, co finalnie doprowadziło go do świata muzyki filmowej.

Połączeniem tych dwóch światów – muzyki elektronicznej i muzyki rockowej doprowadziło do powstania ścieżki dźwiękowej do znanego telewizyjnego show ‘Pee-Wee’s Playhouse’ który bił rekordy popularności w USA. To właśnie tam Martinez poznał Steven’a Soderbergha, który następnie powierzył mu pracę nad debiutancką ścieżką dźwiękową do filmu Seks, kłamstwa i kasety video. Był to początek wieloletniej współpracy kompozytora ze Soderberghiem, owocami której były ścieżki do takich hitów jak Kafka, Angol, Epidemia Strachu czy słynny Solaris.


Artysta jednak ciągle podkreśla, iż w głębi serca jest perkusistą. A idealnym potwierdzeniem tego jest fakt, iż w 2012 roku wraz z grupą Red Hot Chilli Peppers trafił do słynnej Rock and Roll Hall of Fame.


Cliff Martinez nie pisze tradycyjnej muzyki filmowej. Jego muzyka jest bardziej minimalna, bo określenie kameralna również do niej nie przystaje. Na pozór to czysta elektronika, ale w aranżacji kompozytor wykorzystuje wiele instrumentów perkusyjnych, których brzmienia przesądzają o wyjątkowości jego muzyki (tabla, idiofony, cristal baschet itp). W efekcie muzyka do Solaris, Drive czy Tylko Bóg Wybacza jest bardzo hipnotyczna i transowa, a przestrzenne brzmienie zbliża ją mocno do estetyki ambient, w której ważne jest oddanie muzyką emocji. W filmach Soderbergha czy Windinga Refna dominują niepokój, lęk, mrok, które muzyka jeszcze potęguje. Przy czym nienachalne melodie i wciągające rytmy zmieniają te ścieżki w kultowe i rozchwytywane.